SOQNF ultimamente

  • Morre SOQNF. Mas morre de rir

  • Mais um sucesso: "¿Cómo estaba la plasa?"

  • Acabou a diversom, chegarom os Reis Católicos e mandarom parar

  • Fernando e Isabel, a mesma merda é!!!

  • U-1714*Catalaalatac! Porque a melhor defesa da Língua...

  • Fernando e Isabel, o casal de moda, flagrado em Vila Franca do Bérzio

  • O 7 de setembro [nom] é o nosso aniversário

  • Olho com o dedo ao olho!

  • Os passos do 'Graal' de Conde Roa

  • O novo projeto de Carlos Negreira, Ana Fernández e Anxo Lorenzo

  • Apostasia Antes do Apóstolo 2: mais/menos três!

  • O dia das letras está preto...

  • 18-A: Três meses depois, eis o vídeo!

  • A Apostasia segundo SOQNF

  • Pois isso, Mariano

  • Quem mexeu no meu códice?

  • "Conquista El Alentejo"

  • “Bienvenido, Mr. Mayor!”

  • Está tutto, Está tutto, Está tutto amig@s?

  • Anxocalypse now

  • Galiza, ano 2012

  • Matricular-te em 'Reli'? Ela nunca o faria!

  • Umha liçom de inglês... e de história

  • Jenifer, a nena de Iate, Els Catarres e Os Diplomáticos

  • A Lucy vai de #acampadaBCN... e levantam o acampamento!

  • Preparando o Assalto

  • O pepino espanhol volta à Europa

  • Modernos da Galiza, solidariedade

  • #acampadaobradoiro: “gosto” disto, “nom gosto” do outro

  • Plurilinguismo à Valenciana

  • 1486-2011

    525 anos de Doma & Castraçom

    Eurovisom 2011

    HOMENS DA LUTA
    Clube de Fãs - Galiza
    Entra no nosso grupo da rede social FACEBOOK
    Fai-te amig@ do nosso hominho no Tuenti!
    Canal SOQNF no YouTube

    Comentárom:

  • plinio rideiro de castro neto em Os Castro II: Azul sobre prata
  • Emilia Pardo Bazán em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Picheleiro em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Camarada 64 em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Lucy Ewing em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Vixía em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Trave em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Profundador em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Queridos amigos de la derecha extravagante: em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Jenaro Jesus Marinhas em Acabou a diversom, chegarom os Reis Católicos e mandarom parar
  • Queridos amigos de la derecha extravagante: em Acabou a diversom, chegarom os Reis Católicos e mandarom parar
  • manuelmorrinha em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • koroshiya itchy em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • La otra em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • koroshiya itchy em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Libertino Cachafeiro em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Naito de Cangas em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Turkoo em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Arturo de Nieves em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • La otra em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Arthur Pondal Doylhe em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • OdiloGZ em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • papuxa em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Eloi dos freiría em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Manu em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Jenaro Jesus Marinhas em Acabou a diversom, chegarom os Reis Católicos e mandarom parar
  • Jenaro Jesus Marinhas em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Alexandre em Acabou a diversom, chegarom os Reis Católicos e mandarom parar
  • Alexandre em Fernando e Isabel, o casal de moda, flagrado em Vila Franca do Bérzio
  • Gennara del Bruzzo em Morre SOQNF. Mas morre de rir
  • Começámos?

    Contra Espanha e o Capital, "dientes, dientes que es lo que les jode"

    Caminho a_Teu

    Carlos Luis Rodríguez em acçom

    Um exclusivo de...
    Jenaro Jesus Marinhas
    Sexta, 12 de Março de 2010

    [Podes alargar a imagem fazendo click em riba dela]



    Dous dias depois do sapataço do Beiras no Parlamentinho de Cartom e um dia depois de que este saisse na imprensa (é dizer, num dia igual a hoje, dezassete anos atrás) o ínclito Carlos Luis Rodríguez (que daquela gastava bigode e escrevia em La Coz de Galicia) publicava umha pretensamente humorística coluna tentando ridiculizá-lo. Reproduzímo-la na íntegra para que as/os nossas/os leitoras/es a leiam e tirem as suas próprias conclussões:

    =EL MIRADOR=
    Entre Nikita Kruschev y Fred Astaire
    CARLOS LUIS RODRÍGUEZ

    CUANDO Nikita Kruschev dio su célebre zapateado en la Asamblea General de las Naciones Unidas, el representante americano tomó la palabra y, dirigiéndose a los intérpretes, solicitó que le fuera traducida la estentórea intervención del líder soviético. Nadie se ha preocupado de pedir la traducción del sonado alegato de Beiras en el Parlamento gallego, y aunque alguien lo hiciera no existe entre el funcionariado de la Cámara ningún zapatólogo ducho.

    Si persiste don Xosé Manuel en su actitud de émulo invertido de Fred Astaire (la pareja de la Rogers hacía claqué con los pies) quizá el presidente de la Cámara deba contratar los servicios de un bailaor flamenco capaz de interpretar los mensajes del iracundo nacionalista. Un día el taconeo será por soleares, y eso querrá decir que el diputado está melancólico, taciturno, abatido, pobriño; en otra sesión parlamentaria el ritmo irá por bulerías, lo cual dará a entender que el inusitado bailarín se siente de buen humor y hasta es capaz de pactar con el PSOE de Cortizo.

    Para pedir la palabra, el portavoz del BNG hará simplemente ademán de descalzarse, y bastará con que vuelva a colocar el zapato en su sitio (el pie) para que Victorino Núñez entienda que el orador ha terminado. Cuando al diputado le toque intervenir desde la tribuna de oradores en ocasión solemne, bajará ya descalzo de su escaño, como un musulmán que entra en la mezquita, y, para no estar en inferioridad de condiciones, el reglamento permitirá que emplee ambos zapatos en la alocución. En vez de darle la palabra, el presidente le dará el zapato:

    -O señor zapateiro está no uso do zapato.
    -Toc, toc, toctoctoctoc, toc, toc, toc!, ¿toc? Toctoc, toc, toooooc, toc.
    -Gracias señor Beiras.
    -Toc, toc.
    -Non ten mais tempo. Retírolle o uso do zapato.

    -¿Sí, señor Conde Roa?
    -Deseo intervenir por alusiones.

    El carácter del debate exigirá un tipo de zapato adecuado, ya que no es lo mismo zapatear sobre la normalización lingüística, cuestión que requiere unos zuecos, que sobre la crisis pesquera (botas de agua), que en torno a la Administración única (borceguíes), que en relación con un tema menor, doméstico o poco trascendente, para lo cual bastaría con unas zapatillas o tenis. No sólo saldrá ganando el parlamentarismo, sino también las zapaterías.

    Hay cabezas que piensan y otras que embisten, decía Unamuno. Pues a partir de ahora habrá zapatos andantes y zapatos elocuentes. Ya no se podrá decir ¡cómo habla Beiras! sino ¡cómo zapatea! Será absurdo aludir a su pico de oro porque su fluidez verbal reside en el zapato, como la de aquel Kruschev que, tras disimular con la zapatiesta su acercamiento a Occidente, fue zapateado por los Bautista Álvarez del PCUS. Historia magistra.

    [La Voz de Galicia, SEX, 12-MAR-1993, pág. 11].

    Patético! Nom achades?

    No entanto, nesta coluna Carlos Luis Rodríguez (El Pluma) demonstra um profundo conhecimento da matéria e que, quando fala em calçado, sabe do que fala. Nom em vão levava muitos anos já a lamber as botas dos poderosos, tal e qual o imortalizara o genial Xesús Chichi Campos (um autêntico humorista, ele sim; o mais grande, com licença de Pepe Carreiro e Xaquín Marín quem, se reparades bem, compartilhavam página com Carlos Luis Rodríguez -e Carlos Casares- naquele dia):

    Esta caricatura que do na atualidade colunista do El Correo Gallego e apresentador do programa d'A Galega Foro Aberto fijo o malogrado Chichi Campos (e que nós retiramos do Nº 31 da revista XO!, de Junho de 1999) foi reproduzida, a partir dum dado número, em todos e cada um dos números d'A Voz Que Para(va) As Bestas polos colegas e, no entanto, amigos do finado. Talvez em sinal de protesto por ter sido censurada (aparece sem o título, "Carlos Luís Rodríguez en acción", na página 45) no catálogo da exposiçom Xesús Campos, unha visión aguda e vertixinosa de Galicia, patente ao público no Museu do Povo Galego em Setembro e Outubro de 1993.

    Infelizmente as palavras com que, hoje há dezassete anos, Carlos Luis terminava a sua coluna resultaram proféticas. Podem estar orgulhosos :(

    Facebook DoMelhor Twitter

    XVII aniversário do sapataço do Beiras no Parlamentinho de Cartom

    Um exclusivo de...
    Jenaro Jesus Marinhas
    Quarta, 10 de Março de 2010

    Xosé Manuel Beiras -quien fue llamado al orden por el presidente del Parlamento al igual que Miguel Martínez Losada- se empeñó en recordar, zapato en mano, que el calzado tambiém puede resultar muy "elocuente".

    [La Voz de Galicia, QUI, 11-MAR-93, capa].

    Aconteceu num dia igual a hoje, Dia da Classe Operária Galega, 17 anos atrás. Em 10 de março de 1993, fazendo valer a sua maioria absoluta e perante os sonoros protestos da oposiçom, o Partido Popular de Manuel Fraga Iribarne aprovava o primeiro trâmite para a reforma do regulamento do que com grande acerto o lider da oposiçom, José Manoel Beiras, chamaria de parlamentinho de cartom.

    O mais sonado protesto foi o do próprio Beiras que, tal e qual refletiu a imprensa zómbica galega no dia a seguir, nom duvidou em emular, sapato em mao, o gesto do presidente da U.R.S.S. Nikita Khrushchov na assembleia da ONU 33 anos atrás (em 12 de outubro de 1960, Día de la Raza, concretamente).

    khrushchev shoe
    Foto-montagem a recriar a (nom registada polas câmaras) sapatada do Nikita Khrushchov na ONU. Mais info (em inglês) neste mini-documentário sobre o 12 de Outubro [00:45-01:05].

    [Fazer click em riba da imagem para alargá-la]

    Beiras, reviviendo la imagen de Nikita Kruschev en el Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, golpeaba repetidamente el pupitre de su escaño con uno de sus zapatos. (En un pleno reciente Fraga comparó las protestas de Beiras con el 'zapateado' de Kruschev en la ONU, a lo que Beiras había replicado diciendo que un zapatazo también podía resultar una manifestación muy "elocuente").

    [La Voz de Galicia, QUI, 11-MAR-93, pág. 26].

    Para além de La Voz de Galicia outros jornais gallegos-en-el-sentido-más-peyorativo-del-término (como o Faro de Vigo, com foto, e El Correo Gallego, sem ela) também recolherom a notícia:

    [Fazer click em riba da imagem para alargá-la]

    El zapato de Beiras

    Mientras tanto, el portavoz del BNG, Xosé Manuel Beiras, golpeaba con un zapato en la mano su escaño.

    [Faro de Vigo, QUI, 11-MAR-93, pág. 14.]

    "El titular de la Cámara hubo de llamar repetidas veces al orden a varios diputados, en especial a Beiras y el socialista Martínez Losada, mientras el vicepresidente segundo Antonio Carro (PSdeG-PSOE) abandonaba su puesto en la Mesa y Beiras se sacaba un zapato para golpear su escaño con dureza mientras toda la oposición protestaba."

    [El Correo Gallego, QUI, 11-MAR-93, pág. 11].

    Com tam "eloquente" e paródico gesto O'Beiras, que já era um político mui conhecido na Galiza, tornou-se imensamente famoso em todo o Império Pequeno:

    El líder ruso tuvo, por lo menos, un émulo gallego, el nacionalista Xosé Manuel Beiras, quien saltó a la fama en España en 1993 con la foto aporreando su escaño del Parlamento de Santiago en protesta por la reforma del reglamento impuesta por el PP de Manuel Fraga.

    O heroi do sapataço

    O sapato voltou a ser utilizado como arma (neste caso de arremesso) de protesto político em 14 de dezembro de 2008 quando, durante uma conferência de imprensa em Bagdá, o jornalista televisivo iraquiano Muntadhar al-Zaidi atirou o seu par de sapatos em direçom ao presidente estado-unidense George W. Bush (errando os dous disparos).

    Nas páginas d'A Nossa Terra, o humorista gráfico galego Xosé Lois a.k.a. O Carrabouxo fazia a seguinte leitura dos feitos:

    Xosé Lois, A Nossa Terra Nº 1.373 (17/23-SET-09), pág. 6.

    E é que, como bem di o nosso colega Ano Rosso Quintana citando o comissário político Danilov do filme Inimigo às portas (e com isto regressamos à Uniom Soviética, Back in the USSR, e a Nikita Khrushchov): O que precisamos som herois!

    E é por isso que nós hoje, no XVII aniversário do seu descalço salto à fama, com o sapato na mao e com a mao (e o finado Michael Jackson, em criança e em negro) no coraçom, veementemente suplicamos: O'Beiras, I Want You Back!

    O'Beiras give me one more chance
    (show you that I love you)
    Won't you please let me
    (back in your heart)
    Oh darlin' I was blind to let you go
    (let you go baby)
    But now since I see you in his arms
    (I want you back)
    Yes I do now
    (I want you back)
    Ooh O'Beiras
    (I want you back)
    Be be be Ne
    (I want you back)
    Ga ga ga ga


    Facebook DoMelhor Twitter
    Escrito às 00:00:00 nas categorias: Jenaro Jesus Marinhas, Back to the Future

    Feijóo, Demolition Man

    Um exclusivo de...
    Jenaro Jesus Marinhas
    Terça, 27 de Outubro de 2009

    2 de abril de 2009. Minutos depois de fazer-se público o acordo da unánime Executiva em funções do BNG polo que era ratificado á frente da porta-vozia parlamentar, em declarações ao Xornal de Galicia, Carlos Aymerich mostrava a sua intençom de exercer umha “oposiçom rigorosa” frente às “intenções” de quem na altura era futuro presidente da Junta, Alberto Núñez Feijóo. Na opiniom do deputado eleito pola província da Corunha estas poderiam ser comparadas cumha “brigada de demolições”.

    29 de abril de 2009, I Jornadas de Formaçom e Debate organizadas pola CUT e Adiante. O lider irmandinho José Manoel Beiras censura as primeiras medidas em materia de língua, ordenaçom do território e emprego do governo feixista de Alberto Núñez Feijóo, advertindo de que o PPdeG "vai a por todas": "Já avisei non seu momento de que isto nom ia ser umha Junta, senom umha companhia de demolições" [GZnación, 30-ABR-09].

    Como vedes nom sou eu quem alcunha o Feijóo de Demolition Man. Outros alcunhadores com mais autorictas do que eu figeram-no antes... e quedou-lhe!

    O presidente da Junta nom é Sylvester Stallone. Tampouco um é silvestre estalom (estalote, estralote, riquilicroque and many more) mas já está a ponto de estourar. Feij009 leva pouco mais de meio ano no cargo (tomou posse em 18 de abril) e estamos já de saco cheio 2010.

    Jenaro Jesus Marinhas (do Vale)
    Facebook DoMelhor Twitter