Mágoa, nenas! Quen posiblemente era un dos políticos galegos con maior carisma e sex-appeal, con essa cabeleira canosa e mirada ruda ó tempo que tenra, deixounos recentemente unha notícia escandalosa... É reintegracionista! Ao menos iso é o que se desprende dun recente artigo seu no cal afirma estar convencido de que o aillacionismo lingüístico obedece a un sentimento de españolía.

Francisco, o Paco que tando quixemos e admiramos pola súa defensa enconada (non me malinterpreten) da identidade do galego, o mesmo home que afirmaba que "Janeiro" era forma españolizada de "Xaneiro" e pedía facilidades para galeguizar este apelido (xuntamente con outros), pasou para a outra beirarrúa lingüística.

Resposta:

A verdade é que xa se vía vir, porque nalgunhas publicacións súas amosaba veleidades filorreintegratas, pero nunca chegara a tanto... Eu, como unha parva, quixen crer que non era certo, que só xogaba ao despiste (como bo político). Pero claro, o que ten de ser... ten de ser.

E xa se ve que agora, preto da súa xubilación como profesor, retirado da vida en La Corte (dos deputados españois, que non das vacas, aínda que moito animaliño tamén había), está de volta de todo... ai, xa se vía vir! Agora que caio, mesmo é posible que esa reviravolva intelectual súa estea, precisamente, causada pola súa marcha da Corte. A fin de contas, en todo lugar do mundo a capital de un imperio (como o Imperio Pequeno) é o símbolo máximo do seu poder colonial.

Tal vez a estadía de Paco (aigs!) nos Madriles foi a causante da represión do seu ser. De feito, numerosos estudos aluden aos efectos do colonialismo sobre os colonizados, entre os cales sitúan a propia exclusión dos seus pensamentos e valores. Quen sabe logo se a negación práctica ata o día de hoxe do reintegracionismo por parte de Paco non sería unha consecuencia colateral da súa residencia na capital pequeno-imperial e de pasar o día envolto en chascarrillos, chistes de Chiquito, pantojadas e, en definitiva, españolía y olé.

Non admira logo que coa marcha de La Villa, e coa reinstalación en Galicia, Paco (guapo!) se vise máis liberado. E se sumarmos iso coa constante presión lusista nos últimos anos e en todos os ámbitos, pois claro, Paco tiña que acabar por dar con esa parte reintegrata que todas levamos dentro. E Francisco, e Paco, tampouco é de pedra. E con dúas edicións ás costas, quen sabe se o Dia do Orgulho Lusista e Reintegrata non tería algo de culpa en animalo a saír do armario...

Pois se tu és reintegrata, eu também, Francisco, Paco... também eu serei reintegrata. Reintegra(ta)i-vos vós todas, todos vós. No DdoOLeR 2009 ou onde for vemo-nos ali. Vejo-te ali, Paco. Rodrigues. Aaaaai omá que riiiico!