No passado sábado uma delegaçom de Seioque deslocou-se a Caldas de Reis para assistir os concertos do festival Cultura Quente, especialmente motivados para ver os nossos admirados Tony Lomba e Elio dos Santos (akka Los tres sudamaricones).
Sabíamos que a actuaçom seria magnífica, mas nom esperávamos que alguns exaltados 'dos nossos' nom conseguissem entender a ironia e o espírito ridiculista destes artistaços, provocando umha resposta de Tony Lomba que deverá passar à história.
Seja como for, e fruto desta excursom festiva, orgulhamo-nos de oferecer a seguir e em exclusivo o vídeo da interpretaçom do super-hit ridiculista Bandera Bandera.









Suponho que o vídeo o colhestes de aqui http://seioque.com/index.php/ecramc... ou como muito de aqui http://www.youtube.com/user/seiquen... O autor em qualquer dos casos é Joaquim Reboiras. Netiquet, dar crédito... essas cousas que fazem da internet um sitio mais limpo e agradável
Llevo tatuado en los güevos la hoz y el martillo desde hace siglos ¿Me vais a enseñar a mi lo que es la revolución? Vamos a terminar con una gran canción... Hay una cosa muy grande, hay una cosa muy grande y es, es, esto es una cosa muy grande y es que se hace un festival gratuíto pero también hace ver que hay gente que se tiene que quedar en casitaaa, en casitaaa... Pero ¿porqué? ¿Porqué? ¡Porque las drogas no están preparadas para todos!
Y llegaba el turno de unos grandes, un dúo tan enxebre y tan nuestro como el licor café o el pulpo á feira. Tony Lomba & Elio dos Santos son animales de escenario y salieron a la Carballeira a quemar Caldas de Reis (casi literalmente). Al grito de ¡Viva la música ligera! Tony Lomba salía al escenario junto a su inseparable Elio. Vestido con un esmoquin nostálgico y pajarita, Lomba comenzaba a cantar "Hasme una Mamada" ante un público atónito. Los que los habíamos visto anteriormente comenzábamos ya a reírnos y a cantar, y los que se quedaron de piedra Pómez en un principio, pronto se unieron a la fiesta. Tocaba repaso a nuestras grandes figuras de la cultura popular y comenzaron con "Bunbury", a la que siguieron "Alfredo Landa" y "Leticia Sabater". Un Tony Lomba pletórico, una puesta en escena memorable (esos pedazo de fuegos sobre el escenario robados en la última gira de Rammstein) y un Elio dos Santos en un segundo plano, dejando el protagonismo a Lomba. Fue durante "Alfredo Landa" cuando Lomba se bajó del escenario y micrófono en mano pidió participación del público, que entonaba emocionado El cine no es nada sin Alfredo Landa... Hubo también tiempo para resaltar el alcohol ("Viva la Cerveza Fría") y para ponerse románticos ("Sujeto y Predicado"). Lomba se salía por todas partes y se permitía el tú a tú con el público: Estaros un poco quietos, coño, que esto es música ligera. Su clásico entrañable "Ese Amor de la Abuela" (que acaba enlazando con "Ese Amor por Camela") ponía un punto y aparte en el concierto para otro cambio de vestuario.
Hace dos meses, sacar una bandera de España a la calle era una provocación... así presentaba Elio dos Santos lo que venía a continuación. Tony Lomba aparecía en escena con un vestuario indescriptible (ver foto) para cantar "Bandera Bandera". No podía ser más adecuado el momento, con la reciente victoria de la selección española en el Mundial de Fútbol y la repentina exaltación de la bandera tricolor [sic], para ironizar sobre nuestra patria y su bandera. Sin embargo, un grupo de descerebrados comenzó a arrojar bebidas y otros objetos sobre el escenario. Pero Lomba es grande siempre y sacó pecho. O subís vosotros o bajo yo o Nosotros desayunamos perroflautas fueron algunas de las frases lapidarias con las que Tony acalló los abucheos de los exaltados. Y aunque no era necesario en absoluto, Lomba explicó el carácter irónico de la canción y remató la jugada con la frase Mientras siga habiendo gente como vosotros, seguiremos subiéndonos a un escenario. ¡¡¡Olé, olé y olé!!! Todos los huevos que le faltaron a Tricky le sobraban a Lomba para comerse el escenario. "Hoy Es un Día Especial" ponía la puntilla a un concierto soberbio que fue lo mejor del sábado y, para mí, lo mejor de esta edición con muchísima diferencia.
Fascinante: ultras hispanofóbicos que se aferran como un clavo ardiendo al ridiculismo antiespañolismofacha de un dúo musical que siempre canta y habla en español, y no como pose en el escenario meramente (otra vez el muñeco de paja patético a cuya crítica se dedica en vano este blog, como le decía con razón en Novas da Galiza un contradictor de su misma barricada ultra).
""Xa o dixera eu no concerto: as drogas non están feitas para todo o mundo. É xente que leva catro litros de kalimotxo e dúas raias de speed no corpo, que se lle vai a pedir? Pero como se ve no vídeo, eu non me acovardo. Boteille bastantes pelotas para poñerme diante deles e dicir: “Como? Aquí, cun par de pelotas”. Si é que non dan para máis."
Comentárom: